Jakie kary grożą za nieprzestrzeganie ustanowionych obostrzeń związanych z COVID-19?
Zgodnie z art. 48a ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi
kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie stosuje się do ustanowionych nakazów, zakazów lub ograniczeń, takich jak:
1) czasowego ograniczenia określonego sposobu przemieszczania się lub w obowiązku poddania się kwarantannie i nakazu ewakuacji w ustalonym czasie z określonych miejsc, terenów i obiektów; nakazu lub zakazu przebywania w określonym miejscu i obiekcie oraz na określonym obszarze, zakazu opuszczania strefy zero przez osoby chore i podejrzane o zachorowanie, nakazu określonego sposobu przemieszczania się,
podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 30 000 zł;
2) czasowego ograniczenia lub zakazu obrotu i używania określonych przedmiotów lub produktów spożywczych lub czasową reglamentację zaopatrzenia w określonego rodzaju artykuły,
podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;
3) czasowego ograniczenia funkcjonowania określonych instytucji lub zakładów pracy, zakazu organizowania widowisk i innych zgromadzeń ludności, obowiązku wykonywania określonych zabiegów sanitarnych, jeżeli wykonanie ich wiąże się z funkcjonowaniem określonych obiektów produkcyjnych, usługowych, handlowych lub innych obiektów lub czasowego ograniczenia określonych zakresów działalności przedsiębiorców, czasowego ograniczenia korzystania z lokali lub terenów oraz obowiązku ich zabezpieczenia,
podlega karze pieniężnej w wysokości od 10 000 zł do 30 000 zł;
4) nakazu udostępnienia nieruchomości, lokali, terenów i dostarczenia środków transportu do działań przeciwepidemicznych przewidzianych planami przeciwepidemicznymi,
podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł;
5) obowiązku przeprowadzenia szczepień ochronnych w tym osób podlegających takim szczepieniom oraz ich rodzaju – uwzględniając drogi szerzenia się zakażeń i chorób zakaźnych oraz sytuację epidemiczną na obszarze, na którym ogłoszono stan zagrożenia epidemicznego lub stan epidemii lub obowiązku poddania się badaniom lekarskim oraz stosowaniu innych środków profilaktycznych i zabiegów przez osoby chore i podejrzane o zachorowanie,
podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 10 000 zł;
Powyższe kary wymierza w drodze decyzji administracyjnej, państwowy powiatowy inspektor sanitarny i państwowy graniczny inspektor sanitarny.
Ponadto, kto w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie wykonuje decyzji, o skierowaniu do pracy przy zwalczaniu epidemii na terenie województwa, w którym osoba skierowana posiada miejsce pobytu lub jest zatrudniona, wydaje właściwy wojewoda, a w razie skierowania do pracy na obszarze innego województwa – minister właściwy do spraw zdrowia, podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 30 000 zł.
Powyższą karę wymierza odpowiednio wojewoda albo minister właściwy do spraw zdrowia.
Decyzja w sprawie kary pieniężnej podlega natychmiastowemu wykonaniu z dniem jej doręczenia. Decyzję tę doręcza się niezwłocznie.
W przypadku ponownego popełnienia takiego samego czynu, o którym mowa powyżej wysokość kary pieniężnej:
1) jest nie niższa od wysokości kary pieniężnej wymierzonej poprzednio za takie naruszenie;
2) ustala się, dokonując powiększenia o 25% wysokości kary pieniężnej ustalonej zgodnie z odpowiednim pkt. od 1 do 5.
Egzekucja nałożonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
Od decyzji o nałożeniu kary przysługuje odwołanie w terminie 14 dni od jej doręczenia, a także możemy wnosić o wstrzymanie jej wykonalności.
Uwaga!
W art. 15 zzzn ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych wprowadzono bardzo ważny zapis umożliwiający państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu nałożenie w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną do 30.000 zł w razie stwierdzenia naruszenia obowiązku hospitalizacji, kwarantanny lub izolacji w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem lub zwalczaniem COVID-19, nałożonego przez właściwy organ lub wynikającego z przepisów prawa .